Jak ustawić wiązania narciarskie i wyregulować siłę wypięcia?

Buty narciarskie przymocowane są do nart za pomocą specjalnych wiązań. Jeśli są dobrze wyregulowane, to w odpowiednim momencie – czyli momencie zagrożenia – wypną się z mechanizmu, aby uwolnić stopy narciarza i uchronić go od kontuzji.

Wiązania ustawiamy nie tylko na podstawie siły wypięcia, ale też biorąc pod uwagę długość butów na narty. Zwracamy uwagę na te parametry niezależnie od rodzaju wiązań. Na rynku znajdują się wiązania przykręcane bezpośrednio do nart albo do płyty, a także wsuwane bezpośrednio na płytę.

Pierwszym i najważniejszym kryterium przy ustawianiu wiązań narty jest precyzyjne określenie cech fizycznych narciarza, a więc wzrostu i wagi. Pełnią one kluczową rolę przy wstępnym ustawieniu mechanizmu wypięcia. Jak ustawić narty do wagi? Robi się to na podstawie tabel producentów, które ustalają tak zwany „kod narciarza”. Jeśli nasze wartości nie mieszczą się w tej samej linii tabeli, bezpieczniej jest wybrać wyższy kod, ponieważ zapewni on nam większe bezpieczeństwo podczas upadku.

Po ustawieniu nart do wagi i wzrostu dobrze przyjrzeć się umiejętnościom narciarza. Przy ustalaniu poziomu zaawansowania posługujemy się trzema kategoriami.

• Typ I – początkujący, obejmujący adeptów narciarstwa i osoby jeżdżące rekreacyjnie.
  
  
• Typ II – średniozaawansowany, dla narciarzy, którzy nie pasują do pozostałych kategorii.
  
  
• Typ III – zaawansowany, czyli osoby jeżdżące bardzo dobrze technicznie i agresywnie.

Na koniec zostaje ustawienie wiązań narciarskich do długości buta. Do tego potrzebny będzie rozmiar skorupy. Jest on podany w milimetrach, a można go odczytać na dolnej części zewnętrznej cholewki. To ostatnia część układanki wspomnianego już wcześniej „kodu narciarza”. Wynik porównaj z danymi w tabeli. Jeżeli miejsce w tabeli jest puste, wybierz najbliższą wartość po lewej lub prawej stronie.

W internecie można znaleźć mnóstwo kalkulatorów ustalających siłę wypięcia na podstawie tych informacji. Wystarczy wpisać swoje parametry i system od razu pokaże nam w skali DIN, jaka siła wypięcia wiązań narciarskich jest właściwa (producenci nart podają zakres DIN na wiązaniach, który określa siłę wypięcia). Jak wygląda tabela DIN nart?

• Dla narciarzy amatorów jeżdżących rekreacyjnie siła wypięcia mieści się między 3 a 11. 
  
  
• Dla dzieci siła wypięcia wynosi między 0,5 a 7. 
  
  
• Najwyższą siłę wypięcia spotykamy w nartach dla zaawansowanych narciarzy – między 15 a 25 DIN. 

Wszyscy, którzy obawiają się, że źle ustawią siłę wypięcia wiązań, powinni poprosić o pomoc serwis narciarski. Poprośmy o pomoc kogoś, kto dobrze jeździ na nartach albo udajmy się do profesjonalisty, który zajmuje się tematem wiązań. W szkółkach jeździeckich i w wypożyczalniach przy stokach zawsze znajduje się instruktor bądź specjalista, który prawidłowo wyreguluje nam siłę wypięcia wiązań narciarskich.

Lepiej nie ryzykować regulacji „mniej więcej jest dobrze” ani naginać swoich umiejętności, ponieważ grozi to poważnymi kontuzjami. Za słaba siła wypięcia może spowodować, że wypadniemy z nart w trakcie szybkiej jazdy bądź akrobacji. Za silna sprawi, że buty nie wypną się z nart na czas, a my polecimy razem z nartami do przodu w niekontrolowany sposób. Prawidłowo ustawione wiązania to podstawa bezpieczeństwa na stoku.