Gdzie biegać w Białymstoku? Najlepsze trasy.

Rezerwat Las Zwierzyniecki + Park Konstytucji 3 maja – pierwsze miejsce do biegania większości mieszkańców Białegostoku. W samym parku mamy do dyspozycji pętlę ponad 1,5 km, płaską, odpowiednią do szybszych treningów, podczas których nie chcemy zmagać się z dużymi, długimi nachyleniami. Jeśli chcemy sobie wydłużyć pętlę, to po kładce nad ulicą Zwierzyniecką przebiegamy na drugą stronę ulicy do Lasu Zwierzynieckiego i dokładamy kolejne kilometry. Wiosną niestety spotkamy się tam także z dużą ilością błota, ale możemy kontynuować bieganie na utwardzonych ścieżkach wokół Zwierzyńca. W tym miejscu i na stadionie lekkoatletycznym po drugiej stronie ulicy, treningi prowadzą lokalne grupy i kluby biegowe.

W lokalnej społeczności biegowej krążą legendy, że w tym miejscu Michał Antuszewski, pokonując dziesiątki pętli, wykręcał regularne długie wybiegania po 35 km, krążąc po ścieżkach parku i lasu.

Stadion lekkoatletyczny BOSiR – wspomniany w punkcie pierwszym stadion lekkoatletyczny, na którym obowiązuje opłata według regulaminu. Aczkolwiek ze stadionu w trakcie tygodnia korzystają także grupy biegowe, z którymi trening jest darmowy, a do dyspozycji będzie nie tylko obiekt, ale także trening pod okiem wykwalifikowanego trenera. Najlepsze miejsce w mieście na trening szybkości.

Bieżnia lekkoatletyczna przy alei Tysiąclecia – obiekt z bieżnią 250-metrową. Nie jest to 400 metrów, jednak wystarczy, by podkręcić tempo na treningu na dobrej jakości nawierzchni tartanowej.

Świętokrzyska/ Sitarska – ulice położone obok siebie i stwarzające możliwość biegania bez przerwy na zmianę światła z czerwonego na zielone. Ulica Sitarska od lata 2018 roku łączy się z ul. Świętokrzyską i dostarczyła biegaczom długi podbieg, który można wykorzystać do treningu siły biegowej. Na ulicy Świętokrzyskiej natomiast można wykonać każdy trening w drugim i trzecim zakresie intensywności. O ile nie przeszkadzają nam nawrotki co 1,5 kilometra, które wybijają nieco z rytmu. Jednak trasa jest dość płaska i oświetlona.

Trasa Generalska – obwodnica miasta od strony północnej pozwala na długie, spokojne biegi, w których rzadko przeszkadzają światła. Spokojnie można przebiec tam nawet 20 kilometrów z jednego końca na drugi i z powrotem, mając w 90% bardzo dobrze oświetloną drogę. Na trasie znajduje się także kilka przyjemnych, długich podbiegów odpowiednich na trening siły biegowej.

Las Antoniukowski – nadal północna strona miasta, która oferuje biegaczom naprawdę dużo. Do Lasu Antoniukowskiego wbiegniemy z ulicy Świętokrzyskiej i znajdziemy tam wiele ścieżek, węższych i szerszych, oferujących zróżnicowany teren i nawierzchnię. Od górek, przez piaskowe ścieżki, następnie przyjemne, ubite szlaki, po dość płaskie, niewymagające tereny.

Las Pietrasze – sąsiedztwo Lasu Antoniukowskiego, z bardzo podobną specyfiką, jednak większym terenem i możliwościami. A także z punktem widokowym na górce Pietrasze, na którą można się dostać z ulicy Pietrasze. Z tej ulicy idziemy prosto do lasu, z asfaltu trafiamy na drogę nieutwardzoną i dochodzimy bezpośrednio na wspomnianą górkę, na której rozgrywane są od wielu lat Mistrzostwa Województwa LZS w Biegach Przełajowych. Istnieje także opcja dobiegnięcia do lasu ścieżką wzdłuż torów z osiedla Białostoczek.

Ciołkowskiego – świetna płaska dwukilometrowa prosta, którą można sobie wydłużać aż do Parku Konstytucji i robić solidne płaskie treningi biegu ciągłego w drugim zakresie, czy też długie wybiegania oraz szybkie tysiączki. Trasa do wszystkiego.

Tak naprawdę przez wszystkie te punkty poza 8. i obiema bieżniami możemy zrobić jeden bardzo długi bieg. Trasa ta idealna jest w przygotowaniu się do maratonu. Przy bieganiu po mieście należy pamiętać o odpowiednim doborze butów do biegania czy kurtki do biegania w zależności od panującej pogody.