Jak jeździć na rowerze z psem? Zasady bezpiecznej jazdy na rowerze z psem

Nie każdy pies nadaje się do biegania przy rowerze. Znaczenie mają rasa, wiek, zdrowie, temperament i to, czy zwierzę umie trzymać prędkość bez szarpania. Taka aktywność powinna zaczynać się od krótkich, spokojnych odcinków, a nie od długiej trasy narzuconej przez rowerzystę. Duże znaczenie ma też nawierzchnia, pogoda i pora dnia, bo asfaltowa droga w słońcu i zbyt szybkie tempo potrafią zmęczyć psa dużo szybciej, niż wygląda to z siodełka. Trzeba też pamiętać, że na drodze odpowiadasz nie tylko za czworonoga, ale też za przewidywalność swojego toru jazdy.

Polskie przepisy nie mają zapisu, który mógłby zabronić jazdy na rowerze z psem biegnącym obok. Rowerzystę jednak nadal obowiązują ogólne zasady bezpiecznego poruszania się po drodze. Prawo o ruchu drogowym nakazuje zachowanie ostrożności i unikanie sytuacji, które mogłyby zagrozić innym uczestnikom ruchu, więc pies nie może wymuszać nagłych manewrów, blokować przejazdu ani wbiegać pod koła.

Do tego dochodzi artykuł 77 Kodeksu wykroczeń. Przewiduje odpowiedzialność za niezachowanie zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia. Z punktu widzenia dobrostanu psa liczy się też ustawa o ochronie zwierząt, która zakazuje zmuszania zwierzęcia do nadmiernego wysiłku nieadekwatnego do jego kondycji i stanu zdrowia.

Pies powinien biec po jednej, stałej stronie roweru, żeby nie przecinał toru jazdy i nie zaplątał smyczy w przednim kole. Prędkość dopasuj do pupila, a nie do siebie. Smycz nie może być napięta przez cały czas, bo wtedy pies nie biegnie swobodnie, tylko jest ciągnięty albo stale korygowany. Najlepiej wybierać proste, spokojne odcinki bez tłumu, ostrych zakrętów i częstych zatrzymań. Każdy trening trzeba przerwać od razu, gdy pies zaczyna zostawać, ciężko dyszy, zbacza z toru albo traci chęć do biegu.

Bezpieczna jazda zaczyna się od trasy, na której da się utrzymać przewidywalny tor ruchu i nie trzeba co chwilę hamować między pieszymi. Pupil nie powinien biec przy ruchliwej jezdni, na gorącym asfalcie ani w miejscach, gdzie łatwo o nagły kontakt z innym psem, hulajnogą czy dzieckiem. Opiekun powinien zostawić sobie zapas na hamowanie jedną ręką i na sytuację, w której czworonóg nagle zwolni albo odbije w bok.

Na dłuższych odcinkach warto robić przerwy na wodę i kontrolować, czy łapy pupila nie są starte albo przegrzane. Znaczenie ma też sprzęt, bo źle dobrana smycz, obroża albo uchwyt przy rowerze potrafią same wywołać niebezpieczną sytuację. Wspólna jazda z psem ma być spokojna i płynna.

Słabym wyborem do przejażdżki rowerowej są rasy brachycefaliczne (o spłaszczonym pyszczku), czyli mops, buldog francuski, buldog angielski, pekińczyk i shih tzu, bo gorzej znoszą wysiłek i wysoką temperaturę. Ostrożność trzeba zachować także przy bardzo małych rasach, takich jak yorkshire terrier czy maltańczyk, bo krótszy krok i delikatniejsza budowa utrudniają dotrzymanie tempa. Problemem bywają również psy, które ważą sporo i są masywne, na przykład bernardyny czy nowofundlandy, które szybciej się przegrzewają.

Przy rowerze nie powinny biegać szczenięta, które jeszcze rosną, zwłaszcza duże i olbrzymie psy przed pełnym dojrzewaniem układu ruchu. Taka aktywność odpada też przy chorobach stawów, kulawiźnie, bólu kręgosłupa, problemach z sercem, chorobach oddechowych i wyraźnej nadwadze. Zrezygnować lepiej również wtedy, gdy Twój pies jest w podeszłym wieku i po wysiłku sztywnieje, zwalnia albo gorzej się regeneruje. Intensywny bieg przy rowerze zaleca się dopiero u pupilów w pełni rozwiniętych, a u seniorów i zwierząt z chorobami serca lub zmianami zwyrodnieniowymi wymaga on wcześniejszej oceny weterynaryjnej.

Nauka opanowania biegania przy jednośladzie powinna zacząć się bez pośpiechu, zanim pies w ogóle ruszy obok jadącego roweru. Najpierw powinno się budować spokój, przewidywalność i jeden prosty schemat zachowania.

1. Najpierw oswój psa z samym rowerem, prowadząc go obok siebie podczas zwykłego spaceru.
   
2. Naucz psa iść przy rowerze po jednej stronie, bez przecinania Ci drogi i bez wchodzenia pod koło.
   
3. Zacznij od prowadzenia roweru pieszo, a dopiero potem przejdź do bardzo wolnej jazdy na kilku prostych metrach.
   
4. Ćwicz krótkie odcinki i kończ, zanim pies się zmęczy albo straci koncentrację.
   
5. Wprowadzaj komendy na start, zwolnienie, zatrzymanie i zmianę kierunku zawsze w ten sam sposób i sprawdzaj, czy pies posłuchał.
   
6. Dopiero gdy pies biegnie równo, spokojnie i bez szarpania, wydłużaj trasę oraz lekko podnoś tempo.

Najważniejsze są dobrze dopasowane szelki dla psa, które nie uciskają barków i nie ograniczają ruchu podczas biegu. Wiele osób decyduje się wybrać specjalny wysięgnik do kierownicy roweru, bo pomaga utrzymać odstęp od koła i stabilizuje prowadzenie czworonożnego towarzysza. Zwykła smycz automatyczna się nie sprawdza, bo daje za mało kontroli i łatwo prowokuje nagłe szarpnięcia. 

Przydaje się też lekka miska turystyczna i zapas wody dla psa, szczególnie gdy trasa trwa dłużej niż kilkanaście minut. Na trudniejszym podłożu albo przy wrażliwych opuszkach warto też wybrać i stosować odpowiedni wosk ochronny do łap. Po zmroku dochodzi jeszcze rowerowe oświetlenie i elementy odblaskowe, żeby pies był dobrze widoczny z boku.

Przed pierwszą trasą pies powinien dobrze chodzić na smyczy i reagować na podstawowe komendy w rozproszeniach. Warto wcześniej sprawdzić, jak reaguje na rowery, biegaczy, inne zwierzęta i nagłe dźwięki, bo to właśnie te bodźce najczęściej psują spokojny trening. Trasę najlepiej zaplanować na chłodniejszą porę dnia i po nawierzchni, która nie grzeje łap tak mocno jak asfaltowa droga. Sam rower też musi być przygotowany, z dobrze działającymi hamulcami i bez luzów, które utrudniają panowanie nad torem jazdy. Pies ponadto nie powinien ruszać na rowerowy trening zaraz po jedzeniu ani w pełnym słońcu. 

Najczęstszy błąd to za szybki start, kiedy pies od razu dostaje za długą trasę albo zbyt mocną prędkość. Sporo problemów bierze się też z przeceniania możliwości ulubieńca tylko dlatego, że na spacerach wydaje się niewyczerpany. Kolejny błąd to jazda po gorącym asfalcie, który męczy opuszki psich łap i podnosi ryzyko przegrzania. Wiele osób ignoruje sygnały zmęczenia, bo pies z ekscytacji biegnie dalej, choć organizm już wysyła ostrzeżenia. Kłopot robi także zły sprzęt, zwłaszcza cienka obroża albo smycz, która wpada w koło.

Jazda na rowerze z psem to świetna aktywność, o ile jest prowadzona z głową. Pamiętaj, aby unikać tej aktywności przy bardzo młodych psach, schorowanych lub o rasie, która nie nadaje się do tego typu sportu z psem. Wybierając się na rowerową przejażdżkę, dobrze przypnij psa, unikaj ruchliwych ulic i upalnych, wilgotnych dni oraz przestrzegaj lokalnych przepisów.