Mistrzostwa Świata w snookerze – zasady, rekordy, uczestnicy

Mistrzostwa świata w snookerze to najważniejszy turniej tej dyscypliny, a zarazem wydarzenie, które co roku przyciąga uwagę milionów kibiców. Początki tego wydarzenia sięgają 1926 roku, kiedy Mistrzostwa Świata w snookerze dopiero raczkowały. Pierwsze mistrzostwa rozpoczęły się właśnie w listopadzie 1926 roku, a pierwszy finał rozegrano w 1927. To wtedy Joe Davis – legenda i pionier snookera – nie tylko był pomysłodawcą imprezy, ale także jej pierwszym zwycięzcą. Davis zdominował pierwsze lata rozgrywek, wygrywając piętnaście edycji z rzędu, co do dziś pozostaje rekordem nie do pobicia. W latach 60. turniej przeżywał kryzys, jednak już dekadę później snooker stał się sportem telewizyjnym. Między innym ten fakt sprawił, że rozgrywane od 1977 roku mistrzostwa w Crucible Theatre w Sheffield zyskały rangę prawdziwego święta dla fanów gry na stołach bilardowych.

Turniej rozgrywany jest systemem pucharowym i trwa 17 dni, co czyni go jednym z najbardziej wymagających wydarzeń w świecie sportu. Do rywalizacji przystępuje 32 zawodników, w tym 16 rozstawionych oraz 16, którzy przebili się przez niezwykle trudne kwalifikacje. Mecze od pierwszej rundy aż po finał rozgrywane są w formacie na określoną liczbę frejmów, przy czym im bliżej końca turnieju, tym dłuższe są spotkania.

Największym wyzwaniem jest finał, rozgrywany do 18 wygranych frejmów, często rozciągający się na dwa dni. Tak wymagająca formuła sprawia, że mistrz świata musi być nie tylko genialnym technikiem, bo bile trzeba wbijać w odpowiedniej kolejności, ale również zawodnikiem o wyjątkowej odporności psychicznej i kondycji.

Gdy rozgrywane są w snookerze Mistrzostwa Świata, drabinka turniejowa to termin, którym określa się układ meczów. Stanowi rozpiskę biorących udział w tym turnieju snookera zawodników od pierwszej rundy aż po finał. Drabinka tworzona jest na podstawie rozstawienia graczy według światowego rankingu oraz wyników kwalifikacji. Dzięki temu już od pierwszych dni turnieju kibice mogą oglądać emocjonujące starcia faworytów z mniej znanymi snookerzystami. Każdy frejm i każda partia ma znaczenie, bo przegrany odpada z turnieju, a zwycięzca przesuwa się wyżej w drabince. To właśnie układ tej rywalizacji tworzy dramaturgię mistrzostw i sprawia, że przed telewizorami każdego roku gromadzi się coraz więcej osób.

W snookerze Mistrzowie Świata to często pojedynek wielu znanych nazwisk z list zwycięzców. Oto niektóre z nich:

• Joe Davis, który triumfował piętnaście razy i stworzył fundamenty tej dyscypliny,
  
• Stephen Hendry, który w latach 60. XX wieku siedem razy sięgał po tytuł,
  
• Ronnie O’Sullivan, nazywany „The Rocket”, który do tej pory sześciokrotnie zdobywał mistrzostwo i znany jest z najszybciej uzyskanego maksymalnego brejka w historii, w czasie poniżej 6 minut,
  
• Steve Davis, sześciokrotny mistrz świata w latach 80. XX wieku,
  
• John Higgins, trzeci w rankingu pod kątem liczby zdobytych „setek”,
  
• Mark Selby, czterokrotny mistrz świata i jedyny zawodnik, który uzyskał maksymalnego brejka w finale Mistrzostw Świata,
  
• Jackson Page, który wygrał 10-2, bo wbił dwa razy brejki 147-punktowe w tym samym meczu – to pierwszy przypadek w historii zawodowego snookera.
  

Choć mistrzostwa świata są najważniejszym punktem sezonu, snooker żyje przez cały rok. Kibice z zapartym tchem śledzą również inne turnieje rankingowe, takie jak UK Championship czy turniej Masters Snooker, który gromadzi wyłącznie szesnastu najlepszych zawodników świata. Razem z mistrzostwami świata turnieje te tworzą tak zwaną potrójną koronę, czyli najważniejsze trofea w snookerze.

Oprócz tego na mapie cyklu World Snooker Tour znajdują się turnieje rozgrywane w Chinach, Niemczech czy Walii, a nawet w Polsce. Z roku na rok przyciągają one coraz większą publiczność. Dzięki temu snooker rozwija się dynamicznie, a mistrzostwa świata pozostają jego najważniejszym, prestiżowym ukoronowaniem.

Najwięcej wbitych brejków, najciekawsze zderzenia mistrzów z tymi, którzy dopiero zaczynają – to różne twarze snookera. Gra ta gromadzi przed telewizorami coraz więcej osób. Nie brakuje też tych, którzy chcą się zmierzyć na kije i bile z przyjaciółmi, co może stanowić początek kariery.