Kije trekkingowe – aluminium czy karbon?

Na początek zalety kijów karbonowych. Karbon to wybór dla tych, którzy ponad wszystko cenią sobie lekkość. Tego rodzaju kije trekkingowe są wyraźnie lżejsze od modeli aluminiowych, więc Twoje ręce podziękują Ci za nie po kilku godzinach wędrówki. Ogromną zaletą jest także duża sztywność, która daje pewne i stabilne podparcie w trudnym terenie. Użytkownicy kijków trekkingowych z włókna węglowego doceniają także skuteczne tłumienie drgań. W praktyce oznacza to mniejsze obciążenie dla nadgarstków.

Nie istnieje jednak sprzęt idealny. Węglowy kij również ma kilka mankamentów a jednymi z największych, są wysoka cena oraz wrażliwość na punktowe uderzenia. Zaklinowanie kijka pomiędzy kamieniami lub uderzenie o skałę może skończyć się pęknięciem. W porównaniu do aluminium, które się wygina, kij karbonowy może po prostu pęknąć. I z tego właśnie wynika kolejny minus: naprawa jest właściwie niemożliwa. Pęknięty karbon oznacza koniec dalszego użytkowania.

Włókno węglowe to sprzęt dla tych, którzy dobrze wiedzą, czego oczekują od kijów trekkingowych. Choć są one droższe, inwestycja w komfort jest świadoma. Jeżeli waga ma dla Ciebie znaczenie i cenisz sobie nowoczesne rozwiązania, może być to akcesorium dla Ciebie. Dla kogo ten rodzaj kijów będzie dobrym wyborem?

1. Fani koncepcji „fast & light”. Czyli osoby, którym zależy na maksymalnym „odchudzeniu” sprzętu.
   
2. Osoby chodzące długie dystanse. W ich przypadku carbon zmniejszy zmęczenie rąk.
   
3. Biegacze górscy. W tej profesji mocno liczy się lekki i kompaktowy sprzęt.
   
4. Miłośnicy sprzętu premium. To najlżejsza i najbardziej nowoczesna odmiana kijów na rynku.
   
5. Osoby dbające o zdrowie stawów. Modele karbonowe gwarantują stabilne i pewne podparcie.

Z kolei aluminium to wybór, który wybacza błędy i naprawdę sporo znosi. Aluminiowe kije są wytrzymałe i o wiele trudniej je złamać niż carbon. Z tego powodu dobrze sprawdzą się na trudnych, kamienistych szlakach. Jeżeli już dojdzie do awarii aluminiowych kijków, prędzej się one wygną, niż pękną. A to oznacza, że o wiele prościej je naprawić. Takie modele odznaczają się też niższą ceną niż węglowe odpowiedniki, więc będą rozsądnym wyborem na początek przygody z trekkingiem.

Kije aluminiowe mają też swoje wady. Ich użytkownicy wskazują głównie na wysoką wagę. Przy dłuższych trasach może się ona dać we znaki Twoim rękom. Dla niektórych osób wadą jest również to, że nie są one tak sztywne, jak carbon, a to oznacza, że pod dużym naciskiem mogą się bardziej wyginać. Gdy jednak już dojdzie do większego odkształcenia, kij ma właściwości pozwalające mu wrócić do pierwotnego kształtu.

Szlaki długodystansowe rządzą się swoimi prawami. Na takiej trasie każdy gram w plecaku może mieć znaczenie i z tej perspektywy kijki karbonowe wygrywają już na starcie. Oprócz tego modele z włókna węglowego są lżejsze i lepiej tłumią drgania, co realnie odciąża ręce przy wielogodzinnym marszu. Te argumenty przemawiają do wielu długodystansowców, którzy podczas swoich wypraw stawiają właśnie na sprzęt karbonowy.

Czy to oznacza, że aluminiowych kijków nie należy nawet rozważać? Absolutnie nie. Ten materiał też ma swoje mocne strony na długodystansowej wędrówce. Przede wszystkim jest to wybór bardziej wytrzymały. Warto rozważyć kijki z aluminium, jeżeli idziesz w wymagający pod kątem technicznym teren. W sytuacji uszkodzenia aluminium prędzej się wygnie, niż pęknie, co oznacza, że możesz naprawić kijek z dala od cywilizacji. Wybór zależy więc od wielu czynników, które należy samodzielnie rozważyć.

Cały ten wywód można sprowadzić do jednego zdania: karbon daje Ci lekkość i komfort, a aluminium spokój i odporność. Każda z tych opcji oferuje nieco co innego. Kijki z włókna węglowego sprawdzą się u osób, u których liczy się każdy gram, a także chodzą długo i szybko po utartych szlakach. Odmienne właściwości ma aluminium. Wersje aluminiowe to wybór dla osób, które nie chcą się martwić o sprzęt w trudnym terenie i wolą coś, co wybacza błędy.

Ostatecznie nie da się jednoznacznie wskazać, które kijki są lepsze. Wszystko zależy od tego, jak i gdzie chodzisz po górach. Gdy stawiasz priorytet na wygodę, lekkość i długie dystanse, lepszy będzie karbon. Jeśli bliższą ideą jest dla Ciebie odporność na pękanie, niska cena i uniwersalność, postaw na wersje aluminiowe. To jest właśnie w tym najważniejsze: nie wybierasz „lepszych kijów”, tylko te, które lepiej pasują do Twoich potrzeb. Wybierz dobrze!