Taekwondo olimpijskie – kompendium wiedzy o tym sporcie

Taekwondo – sport olimpijski i sztuka samoobrony wywodząca się z Korei. „Droga stopy i pięści”, bo tak można tłumaczyć to słowo, jest jedną z najsłynniejszych technik walki na całym świecie. Dyscyplina ta może pochwalić się ogromnym zainteresowaniem, a także możliwością walki o medale olimpijskie! Po raz pierwszy sport ten pojawił się na igrzyskach w Sydney w 2000 roku. Fani sportowych emocji z pewnością zdają sobie jednak sprawę, że taekwondo olimpijskie (reprezentowane przez federację World Taekwondo) różni się od nurtu taekwondo ITF. Czym dokładnie?

Taekwondo ITF stoi bliżej tradycyjnej formie walki. Obowiązują ciosy rękami w głowę, na zawodach zawodnicy muszą brać udział w pokazach układów formalnych, a ochraniaczy jest mniej i są lżejsze. Taekwondo olimpijskie jest bardzo widowiskowe ze względu na nastawienie na użycie nóg. To uderzenia stopami są w większości przypadków punktowane. Zawodnicy mają również bardziej rozbudowane ochraniacze.

Taekwondo olimpijskie i bardziej klasyczne taekwondo ITF koegzystują ze sobą, lecz nie ma wątpliwości, że możliwość walki o medale jest dla wielu adeptów niezwykle kusząca. To właśnie dlatego warto zrozumieć najważniejsze założenia dotyczące taekwondo WT (wcześniej taekwondo WTF), czyli dyscypliny spotykanej na igrzyskach olimpijskich. 

Każda walka w taekwondo olimpijskim składa się z trzech rund trwających po 2 minuty. W kaskach oraz ochraniaczach na tułów (hogo) znajdują się specjalne czujniki, które pomagają w odczytywaniu uderzeń i zarówno zliczanie punktów, jak i przyznawanie kar. Legalne uderzenia stopą to uderzenia w tułów, nie licząc kręgosłupa, a także głowa, w tym twarz. Rękami można uderzać jedynie w ochraniacz tułowia.

Punkty przyznaje się w następujący sposób:

• 1 pkt za atak ręką w tułów;
  
• 2 pkt za kopnięcie w tułów;
  
• 3 pkt za kopnięcie w głowę;
  
• 4 pkt za kopnięcie z obrotem w tułów;
  
• 5 pkt za kopnięcie z obrotem na głowę.
  
• 1 pkt za karę gamjon (więcej o niej później).
  

Każda runda w taekwondo olimpijskim musi mieć zwycięzcę. Najprostszym sposobem na wyłonienie triumfatora jest zdobycie większej liczby punktów. Jeśli przewaga jednego z zawodników wynosi 12 punktów, runda kończy się automatycznie. Runda jest również automatycznie zakończona, jeśli jeden z zawodników otrzyma pięć kar.

W przypadku punktowego remisu o triumfie decydują sędziowie oceniający intensywność i jakość uderzeń. Możliwy jest również triumf poprzez nokaut (KO), jeśli ten następuje po legalnym uderzeniu.

Lista nielegalnych ruchów w taekwondo olimpijskim jest dość długa. Wspomnieć należy na przykład o:

• atakach zabronionych (uderzanie głową, kolanem, ciosy poniżej pasa);
  
• atakach po komendzie przerwania;
  
• przewracaniu się;
  
• akcjach w kierunku leżącego przeciwnika;
  
• unikaniu przeciwnika i uciekaniu przed nim;
  
• wyjściach poza matę;
  
• ciągłym doprowadzaniu do klinczu i trzymaniu rywala w zwarciu;
  
• blokowaniu ciosów przeciwnika nogą;
  
• innych niesportowych zachowaniach godzących w ducha rywalizacji sportowej (brak szacunku wobec rywala i sędziów, przeklinanie).
  

Jak nietrudno się domyślić, absolutnie najważniejszą imprezą dla każdej osoby trenującej taekwondo WT są odbywające się co cztery lata igrzyska olimpijskie. W każdej kategorii wagowej udział bierze 16 najlepszych zawodników z całego świata. Sam udział w turnieju olimpijskim jest więc gigantycznym wyróżnieniem.

Nie oznacza to jednak, że w trakcie roku olimpijskiego zawodnicy nie mają co robić. Co roku odbywa się cykl Pucharu Świata w formie open, a także World Taekwondo Grand Prix dla światowej czołówki. Co dwa lata odbywają się również mistrzostwa Europy, a także mistrzostwa świata w taekwondo. Dzieje się więc naprawdę wiele, a dobre wyniki w takich turniejach to przepustka do startu w igrzyskach!

Taekwondo olimpijskie jest pasjonującym sportem, który jest świetny do oglądania nie tylko podczas najważniejszej imprezy czterolecia. Zasady są stosunkowo proste do zrozumienia, a pojedynki najlepszych zawodników charakteryzują się niesamowitą widowiskowością. To koronne powody, dla których warto śledzić tę dyscyplinę także i podczas innych zawodów!