Historia tańca merengue
Merengue wywodzi się z XIX wieku z Republiki Dominikańskiej. W latach 30. XX wieku dyktator Rafael Trujillo uczynił z niego symbol narodowy i do dziś taniec jest symbolem dominikańskiej tożsamości, często traktowanym jako taniec narodowy. W Dominikanie merengue towarzyszy świętom narodowym, wydarzeniom społecznym i codziennym spotkaniom mieszkańców. Jego początki są związane z mieszaniem się wpływów afrykańskich i europejskich, zarówno w muzyce, jak i w tańcu.
Początkowo merengue miało formę prostego tańca ludowego tańczonego na wsiach. Z czasem jednak zmienił się w taniec towarzyski, który zdobył popularność także poza Karaibami. Dużą rolę w jego popularyzacji odegrała muzyka, szczególnie orkiestry i późniejsze zespoły taneczne, dzięki którym zyskał dynamiczny charakter. Tradycyjna muzyka merengue opiera się na instrumentach takich jak akordeon, tambora i güira, które nadają jej charakterystyczne, szybkie brzmienie.






