Wzrost tenisistek i tenisistów. Ile mierzą zawodowi zawodnicy tenisa?

Warto zaznaczyć, że średnia różni się w zależności od tego, którą część rankingu bierze się pod uwagę, bo im wyżej w klasyfikacji, tym wyższa bywa też średnia wzrostu zawodników.

Zestawienia pokazują wyraźną zależność między pozycją w rankingu a przeciętnym wzrostem. Zawodnicy z Top 10 mierzą średnio około 191 cm, czyli o kilka centymetrów więcej niż gracze plasujący się między 11. a 25. miejscem, gdzie średnia spada do około 187 cm. W dalszej części rankingu (na przykład miejsca 400-500) średnia utrzymuje się na poziomie zbliżonym do 184 cm.

Wśród zawodowych tenisistów różnice wzrostu sięgają nawet pół metra. Na szczycie zestawienia najwyższych zawodników w historii ATP Tour znajdują się Reilly Opelka i Ivo Karlovic, obaj mierzący 211 cm. Opelka zbudował całą swoją grę wokół serwisu, jego podania regularnie przekraczały 225 km/h, a w rankingu ATP awansował do 17. miejsca. Karlovic, mimo zakończenia kariery, pozostaje jednym z najbardziej efektywnych serwujących w historii dyscypliny i w swojej karierze zanotował ponad 13 tysięcy asów serwisowych.

Tuż za nimi plasuje się John Isner (208 cm), który dotarł do 8. miejsca w rankingu i zapisał się w historii jako uczestnik najdłuższego meczu w dziejach tenisa – pojedynku z Nicolasem Mahutem na Wimbledonie w 2010 roku, trwającego ponad 11 godzin. Kevin Anderson (203 cm) pokazał z kolei, że skrajny wzrost można pogodzić z sukcesami wielkoszlemowymi – awansował na 5. miejsce rankingu i dwukrotnie grał w finale turnieju wielkoszlemowego.

Na przeciwległym biegunie znajdują się zawodnicy tacy jak Olivier Rochus (168 cm), który mimo najniższego wzrostu na ATP World Tour zdobył tytuł wielkoszlemowy w deblu podczas French Open w 2004 roku. Rod Laver, mierzący 173 cm, jako jedyny w historii dwukrotnie skompletował Wielkiego Szlema. Michael Chang (175 cm) został z kolei najmłodszym mistrzem French Open w historii, wygrywając turniej w wieku 17 lat.

Wśród współcześnie rywalizujących zawodników do najniższych należą Yoshihito Nishioka czy Sebastian Baez, obaj mierzący po 170 cm. Przykłady te pokazują, że niski wzrost nie wyklucza sukcesów na najwyższym poziomie, choć zmusza zawodników do budowania gry wokół szybkości i ruchu, a nie siły serwisu.

Wśród kobiet różnice wzrostu są równie widoczne, choć skala jest nieco mniejsza niż w rywalizacji mężczyzn. Na szczycie zestawienia najwyższych zawodniczek znajdują się Karolina Pliskova i Rebeka Masarova, obie mierzące 186 cm. W czołówce najwyższych zawodniczek są również Ashlyn Krueger, Alycia Parks i Beatriz Haddad Maia (185 cm) oraz Elena Rybakina (184 cm), aktualnie druga rakieta świata. Wysoki wzrost w ich przypadku przekłada się na mocny serwis i duży zasięg przy siatce.

Z drugiej strony rankingu WTA znajdują się zawodniczki znacznie niższe, których sukcesy bazują na szybkości i technice. Najniżej sklasyfikowaną wśród czołowych zawodniczek jest Renata Zarazua (160 cm) oraz Sara Beljek, Jasmine Paolini i Julija Putincewa (po 163 cm).

Wzrost zawodnika przekłada się na sposób, w jaki porusza się on po korcie i jakie uderzenia preferuje. Wyżsi tenisiści mogą uzyskiwać wyższy punkt kontaktu z piłką przy serwisie, co z kolei umożliwia uderzanie pod bardziej stromym kątem w dół kortu, trudniejszym do odebrania dla przeciwnika. Ta zależność tłumaczy, dlaczego najwyżsi zawodnicy od lat dominują w statystykach liczby asów serwisowych.

Historycznie styl gry wysokich zawodników zmieniał się wraz z pokoleniami. Na przełomie lat 80. i 90. tacy gracze jak Boris Becker czy Richard Krajicek budowali karierę na serwisie i uderzeniu wolejem, a unikali długich wymian z głębi kortu, bo ich koordynacja i szybkość poruszania się ustępowały niższym rywalom. Dominowali głównie na szybkich nawierzchniach, takich jak trawa.

Kolejne pokolenie, reprezentowane przez zawodników takich jak Robin Soederling czy Juan Martin del Potro, całkowicie zmieniło ten schemat. Zamiast grać przy siatce, zaczęli wykorzystywać swój zasięg do uderzeń płaskich i penetrujących z głębi kortu, zza linii końcowej. Dzięki poprawie sprawności ruchowej mogli grać skutecznie także na wolniejszych nawierzchniach, takich jak mączka, na której wcześniejsze pokolenia wysokich graczy radziły sobie słabo.

Współcześnie widać kolejny etap tej ewolucji, a zawodnicy tacy jak Daniił Medwiediew łączą duży wzrost z wysoką sprawnością w obronie, dzięki czemu potrafią prowadzić długie wymiany z linii końcowej, a nie tylko polegać na serwisie. Pokazuje to, że nowoczesny tenis coraz skuteczniej integruje przewagę fizyczną z ruchem po korcie, zamiast traktować je jako cechy wykluczające się nawzajem.

Wysoki wzrost daje zawodnikom kilka wymiernych przewag, które przekładają się bezpośrednio na wyniki sportowe. Najważniejszą z nich jest siła i skuteczność serwisu, bo dłuższe kończyny pozwalają generować wyższą prędkość piłki oraz trudniejsze do przewidzenia kąty podania.

Do głównych atutów wysokich tenisistów należą wyższy punkt kontaktu przy serwisie, dający bardziej stromy kąt uderzenia oraz większy zasięg ramion przy grze przy siatce i returnie,

Niżsi tenisiści od lat świadomie wykorzystują właśnie te ograniczenia. Skuteczną taktyką jest zagrywanie piłek nisko, co zmusza wysokiego przeciwnika do gry z niewygodnej pozycji. Kolejnym sposobem jest kierowanie uderzeń blisko ciała rywala, ponieważ wysoki zasięg ramion nie pomaga przy piłkach lądujących bezpośrednio przed zawodnikiem.

Wzrost zawodnika ma znaczenie nie tylko dla stylu gry, ale też dla doboru odpowiedniego sprzętu tenisowego. Najważniejszym elementem wyposażenia pozostaje rakieta tenisowa – jej waga, balans oraz rozmiar główki powinny być dopasowane do możliwości fizycznych i stylu gry zawodnika. Modele o większej główce i niższej wadze sprawdzą się u osób stawiających pierwsze kroki na korcie, natomiast bardziej zaawansowani gracze docenią rakiety oferujące większą kontrolę i precyzję uderzenia.

Równie istotny jest dobór naciągu. Jego elastyczność wpływa na siłę i czucie uderzenia, co ma znaczenie zwłaszcza dla zawodników opierających grę na mocnym serwisie. Owijki na rakietę poprawiają z kolei pewność chwytu, co przydaje się przy dłuższych, intensywnych wymianach.

Buty tenisowe to element wyposażenia, który powinien uwzględniać nie tylko rozmiar stopy, ale też rodzaj nawierzchni i intensywność poruszania się po korcie. Dobrze dobrane obuwie zapewnia przyczepność, stabilność przy dynamicznych ruchach oraz ochronę stawów, co ma szczególne znaczenie dla zawodników o wyższej masie ciała i większym obciążeniu kolan. W ofercie sklepu Decathlon znajdziesz: