Piruet siadany w łyżwiarstwie – jak wygląda i jak się go wykonuje? Sprawdź, jak przygotować się do tej figury łyżwiarskiej.
Piruet siadany to jedna z tych pozycji, które często pojawiają się w kombinacjach piruetów. Jest to pozycja, która wymaga nieco siły oraz zachowania równowagi, bo jest wykonywana z nogą wysuniętą równolegle do lodu, ale w pozycji prawie siedzącej. Sprawdź, jak się go nauczyć?
W łyżwiarstwie figurowym wyróżnia się trzy rodzaje piruetów:
Podczas wykonywania piruetu solo albo w parze zawodnik stoi na jednej nodze, najczęściej na zewnętrznej krawędzi łyżwy figurowej, i wprawia ciało w rotację tyłem. Gdy obrót jest stabilny, druga noga jest wysuwana do przodu, a noga podporowa uginana. W efekcie pośladki znajdują się na wysokości kolana nogi podporowej lub nieco niżej. Ręce zazwyczaj wyciągnięte są w bok lub do przodu, co pozwala zachować równowagę. Ważnym aspektem jest odpowiednie utrzymanie sylwetki: plecy powinny być wyprostowane, a głowa uniesiona. Dzięki temu Twój piruet jest elegancki.
Pierwszym krokiem w nauce jest opanowanie zwykłego piruetu stojącego. Dopiero po uzyskaniu stabilności i płynnych obrotów możesz przejść do obniżania pozycji. Na początku warto wykonywać tylko częściowe zejście w dół, nie siadając od razu głęboko, aby przyzwyczaić mięśnie do nowego układu ciała. Pamiętaj, aby dobrze przygotować się do wykonania skoku do piruetu i samej figury na przykład poprzez dobór odpowiedniej odzieży do łyżwiarstwa figurowego. Zapewni ona swobodę ruchów, a jednocześnie ochroni przed otarciami w razie upadku.
1. Ćwiczenie najlepiej rozpocząć od wolnego najazdu, który pozwala łatwiej kontrolować ruch.
2. Po wejściu w obrót upewnij się, że ciężar ciała znajduje się centralnie nad lewą nogą, podporową.
3. Następnie stopniowo zginaj kolano nogi podporowej, jednocześnie wysuwając prawą nogę przed siebie.
4. Rozłóż ramiona, aby pomóc sobie w utrzymaniu równowagi.
5. Po kilku obrotach płynnie wyjdź z piruetu, prostując nogę i zatrzymując się w kontrolowany sposób.
Można oczywiście dokonać zmiany nogi, jeśli solistce czy soliście tak będzie wygodniej.
Podczas nauki tego elementu istotne jest unikanie zbyt szybkiego schodzenia do pozycji siedzącej. Nagłe obniżenie środka ciężkości może spowodować utratę równowagi i upadek. Równie ważna jest stabilna praca kostki i kolana nogi podporowej – niewłaściwe ustawienie może prowadzić do przeciążeń stawów. Warto zwrócić uwagę na pozycję tułowia. Zbyt mocne pochylenie do przodu sprawia, że piruet traci estetykę, a dodatkowo zwiększa ryzyko utraty obrotu.
Łyżwiarze początkujący często popełniają błąd polegający na zbyt szybkim wyciąganiu nogi wolnej do przodu, co zaburza płynność ruchu. Aby tego uniknąć, noga powinna być wysuwana stopniowo, w tym samym momencie, gdy kolano podporowe zgina się i schodzi w dół. Istotna jest również kontrola ramion, bo ich nierównomierne rozłożenie prowadzi do zachwiania obrotu nawet już na etapie wejścia do piruetu.
Naukę warto rozpocząć na krótkich seriach, bo liczba obrotów liczy się przede wszystkim w rywalizacji seniorów. Kluczowa jest cierpliwość i systematyczność. Pomocne jest wykonywanie ćwiczeń przygotowujących poza lodowiskiem. Przydają się:
