Bitwa płci – tenis a mecz, który zmienił historię tego sportu 

Bitwa płci nie była oficjalnym turniejem ani nową konkurencją sportową. Było to określenie medialne odnoszące się do pokazowego spotkania kobiety z mężczyzną na korcie tenisowym. Mecz odbył się 20 września 1973 roku w Houston – na kort wyszli tenisistka Billie Jean King oraz były numer jeden światowego tenisa, czyli Bobby Riggs. 

Riggs miał wówczas 55 lat i zakończył już swoją tenisową karierę, ale pomimo wieku zadeklarował publicznie, że jest w stanie pokonać najlepszą zawodniczkę płci żeńskiej. Próbował przekonywać, że kobiecy sport stoi na dużo niższym poziomie, niż sport męski. 

Spotkanie nazywano także wojną płci, bo szybko przestało dotyczyć jedynie wyników sportowych. 

Kilka miesięcy wcześniej, Riggs wygrał pokazowe starcie z Margaret Court określane później jako Mother's Day Massacre. Po tym zwycięstwie zaczął jeszcze mocniej podważać kobiecy tenis i rolę kobiet w zawodowym sporcie – umniejszał zawodniczkom. 

Billie Jean King zdecydowała się podjąć wyzwanie nie dla kolejnego tytułu, ale po to, by bronić pozycji innych zawodniczek i jednoznacznie zamanifestować, że kobietom należy się taki sam szacunek, jak mężczyznom. 

Dla wielu osób był to prawdziwy pojedynek o równouprawnienie, symboliczne wsparcie grupy, która poczuła się publicznie wykluczana i poniżana. 

Spotkanie rozegrano do trzech wygranych setów. King wygrała z Riggsem 6:4, 6:3, 6:3. Od początku narzuciła własne tempo gry, zmuszała rywala do biegania po całym korcie, skutecznie neutralizowała jego serwis. Wykorzystała wszystkie słabe strony starszego zawodnika i dała popis cierpliwego, technicznego budowania akcji. 

Nie ryzykowała pojedynczymi widowiskowymi uderzeniami. Wykorzystała doświadczenie oraz dobre przygotowanie kondycyjne, aby zmęczyć Riggsa i ujawnić jego słabe strony. King była wówczas aktywną zawodniczką światowej czołówki tenisa, natomiast Riggs od lat nie rywalizował zawodowo. 

Ktoś mógłby uznać, że walka z tego powodu nie była sprawiedliwa, lecz to sam emerytowany tenisista deklarował, że jest w stanie wygrać mecz z kobietą i świadomie podjął się tego wyzwania. 

Sukces Billie Jean King wzmocnił pozycję organizacji WTA, która powstała właśnie w 1973 roku. Coraz więcej zawodniczek zaczęło otrzymywać większe nagrody finansowe za grę, a organizatorzy turniejów wielkoszlemowych stopniowo zwiększali znaczenie kobiecej rywalizacji. 

Z czasem część imprez, w tym także US Open, wprowadziła równe premie finansowe dla mężczyzn i kobiet. Był to ważny moment, bo zawodniczkom nie podobało się, że ich pensje są zmniejszone względem tego, co otrzymują mężczyźni. Następnie również Wimbledon i inne turnieje wielkiego szlema poszły za ciosem – kobiety doceniono i otrzymywały za zawody sowite wynagrodzenia. 

Dziś finały kobiet, tak samo, jak męskie turnieje, cieszą się dużym zainteresowaniem kibiców na całym świecie. 

Po słynnym meczu Kings – Riggs odbywały się jeszcze różnego rodzaju mecze pokazowe, w których mężczyźni ścierali się z kobietami, jednak nie miały już tak dużego znaczenia medialnego. Nie były to oficjalne zawody federacji ATP ani WTA, lecz wydarzenia promocyjne lub nawiązujące do legendarnego starcia z Houston. 

Zdarzały się także spotkania w deblu mieszanym czy widowiska z udziałem byłych gwiazd, ale ich celem była rozrywka, a nie rywalizacja o ranking open czy finał. W 1992 roku odbyło się starcie Martiny Navratilowej i Jimmy'ego Connorsa, a w 2025 roku w Dubaju naprzeciw siebie stanęli Aryna Sabalenka i Nick Kyrgios. 

Wydarzenia miewały charakter charytatywny, rozrywkowy lub promocyjny, a ich organizacja wzbudzała szerokie dyskusje w świecie sportu.

Bitwa płci była czymś znacznie większym, niż widowiskiem sportowym. Zwycięstwo Billie Jean King pomogło zmienić sposób postrzegania kobiet w zawodowym sporcie, dało motywację zawodniczkom do tego, by rozwijać się w tenisie i nie dać sobie wmówić, że ich rozgrywki są gorsze. 

To wydarzenie pozostaje jednym z bardziej rozpoznawalnych momentów w historii tenisa ze względu na przełomowy charakter i symboliczny wydźwięk oraz ogromne zainteresowanie medialne.