Coaching w tenisie – znaczenie zmiany mentalnej gracza

Rola trenera w tenisie jest bardziej rozbudowana, niż mogłoby się wydawać. Nie ogranicza się ona tylko do dawania podopiecznemu wskazówek technicznych. W rzeczywistości jest to znacznie szerszy proces, który pomaga zawodnikowi rozwijać się na wielu płaszczyznach jednocześnie. Zadaniem szkoleniowca jest nie tylko przekazać graczowi wiedzę, ale też dostosować sposób pracy do jego indywidualnych cech, możliwości i celów.

Dobry coaching obejmuje nie tylko aspekty techniczne i taktyczne, ale także sferę mentalną. W ostatnich latach przywiązuje się coraz większą wagę do treningu mentalnego. Uczy on tenisisty podejmowania lepszych decyzji pod presją, zachowywania koncentracji w kluczowych momentach meczu oraz skutecznego radzenia sobie z emocjami. Coaching można więc określić jako długofalową współpracę opartą na zaufaniu, której celem jest wydobycie pełnego potencjału zawodnika.

Obowiązujące przepisy tenisowe dają trenerom większe możliwości wspierania zawodników podczas meczu. Nie oznacza to jednak pełnej swobody. Coaching podlega restrykcyjnym zasadom opracowanym przez Międzynarodową Federację Tenisową (ITF). Co zatem trener ma prawo zrobić podczas spotkania?

1. Przekazywać krótkie wskazówki taktyczne. Ich zadaniem jest pomoc zawodnikowi w lepszym reagowaniu na sytuację na korcie.
   
2. Komunikować się pomiędzy punktami. Oczywiście, jeżeli nie trwa wymiana i nie zakłóca to przebiegu gry.
   
3. Rozmawiać z zawodnikiem w przerwach między gemami lub setami. Wtedy tenisista z trenerem mają dodatkową chwilę na analizę sytuacji.
   
4. Używać sygnałów ręcznych. Dozwolone są gesty fizyczne, które przekazują rady bez użycia słów.
   
5. Pomagać w analizie meczowej. Mowa tutaj o zwracaniu uwagi na zachowanie przeciwnika, schematy gry i możliwe rozwiązania taktyczne.

Wsparcie dla gracza podczas turniejów ATP i WTA ma jednak pewne ograniczenia. W regulaminie istnieją zapisy, które jasno definiują, jakich zachowań szkoleniowiec musi unikać. Są one podyktowane chęcią zachowania zasad fair play i zadbaniem o to, aby o wyniku decydował poziom tenisistów, a nie porady trenera. Czego się zabrania?

1. Instruowania podopiecznych podczas trwania wymiany. Wtedy nie można komunikować się z zawodnikiem.
   
2. Prowadzenia ciągłego dialogu z tenisistą. Zakłóca to przebieg meczu.
   
3. Nieustannego wykrzykiwania wskazówek i poleceń. Jest to rozpraszające zarówno dla podopiecznego, jak i przeciwnika.
   
4. Opuszczania wyznaczonej strefy coachingowej. Trener może prowadzić obserwację z konkretnego miejsca, ale nie może się przemieszczać.
   
5. Zakłócania przebiegu spotkania i rozpraszania przeciwnika. To kwestia zasad podstawowej uczciwości i zasad fair play.

Na sukces tenisisty składa się wiele elementów. Umiejętności wypracowane podczas godzin sesji treningowych to jedno. Niezwykle ważny jest także trening mentalny, który pomaga radzić sobie ze stresem i poprawić koncentrację. Współpraca z trenerem wykracza daleko poza sam trening. Obecny na meczu szkoleniowiec może wspierać podopiecznego lub podopieczną radami technicznymi, taktycznymi oraz mentalnymi. Dzięki temu może on się nieustannie rozwijać, walcząc o najwyższe laury w turniejach takich jak Wimbledon, Australian Open czy Roland Garros.