Jak tańczyć popping i czym jest ten taniec?

Popping w założeniu ma przedstawiać tancerza jako osobę, której ruchy reprezentują konkretne dźwięki słyszalne w odgrywanej muzyce. Innymi słowy, tancerz zachowuje się nieco teatralnie – muzyka go prowadzi, a jego ruchy mają za zadanie wyglądać, jakby były mimowolne, powodowane rytmem i dźwiękami, robotyczne. 

Opanowanie mnogości technik używanych w tańcu poppingu wymaga samodyscypliny, wytrwałości, precyzji i umiejętności koordynacji całego ciała – do mistrzostwa dochodzi się latami. 

Nauka poppingu polega na opanowaniu tak zwanych popów, czyli krótkich, ale intensywnych napięć mięśni, które można porównać do krótkotrwałego skurczu. Popy wykonywane są w regularnych odstępach czasu w rytm muzyki, skupiają się na ostrych kontrastach. 

Bardzo szybkie, gwałtowne napięcie mięśni i ruch szarpiący przeplatany jest momentem uspokojenia, rozluźnienia. Sekwencje następują po sobie szybko, co wygląda tak, jak gdyby tańczył nie człowiek, a robot – maszyna sterowana muzyką. 

 Tancerz wykonuje popy, czyli krótkie ruchy – pop ręką, pop klatką piersiową, pop nogami, pop szyją. Wszystkie te uderzenia różnymi partiami ciała mają za zadanie wywołać efektowne ruchy, nietypowe dla intuicyjnego postrzegania ruchów tanecznych. 

Po szybkim spięciu następuje rozluźnienie mięśni. Popping wykorzystuje okrężne ruchy całego ciała oraz skręcanie różnych jego części.

Popping wymaga pełnej kontroli w używaniu dolnej i górnej części ciała jednocześnie. Jeśli chodzi o popping, podstawy które należy opanować, to przede wszystkim koncepcja krótkich popów. Zacznij od prostej serii popów na stojąco. Najpierw napnij klatkę piersiową, później ramiona. 

W kolejnym kroku przejdź do nauki fresno. Ta technika używana w popping'u to moment, w którym ciężar ciała przenoszony jest z jednej nogi na drugą, a przy tym jednocześnie następuje pop z udziałem ramienia. 

Po fresno zacznij ćwiczyć poruszanie się z boku na bok, dodając efekt szarpnięcia w rytm. Kolejny krok to opanowanie techniki przejść między pozycjami – z pozycji stojącej, poprzez zgięcie nóg, aż do chwili, w której tancerz schodzi do parteru na kolana. Te ostatnie ruchy nazywa się ground moves – czyli dosłownie ruchy przy ziemi.

 Warto jest uczyć się łączyć warianty ruchów, żonglując między popami klatką piersiową, szyją, zamykając sekwencję poprzez pop ręką. Wszystkie te kombinacje mogą wyglądać zachwycająco, jeśli zostaną odpowiednio wykonane – wszystko wymaga doświadczenia i doskonalenia techniki płynności. 

Jeżeli chodzi o style, popping ma ich całkiem sporo. Różnią się od siebie zarówno formą ekspresji, jak i stopniem trudności. Niektóre z nich przeznaczone są dla nieco bardziej zaawansowanych osób ze względu na to, że poszczególne figury wyglądają dobrze dopiero wtedy, gdy są opanowane do perfekcji. Oto najważniejsze odmiany tańca. 

Ten styl poppingu opiera się na braku płynności. Tancerz imituje bycie robotem poprzez technikę ostrych zatrzymań, nie ma w tych ruchach klasycznego flow, czyli konstrukcji opierającej się na płynnej, harmonijnej zmianie pozycji ciała. Jest to trudniejszy i nieco bardziej wymagający styl tańca, którego nauka zajmuje nieco więcej czasu.

Styl pochodzący od electric, choć tu bardziej stawia się na kontrolowanej niestabilności. Tancerz udaje, że się chwieje, że jest tuż przed przewróceniem się, by następnie uratować się i wrócić do regularnego tańczenia.

Popperzy często tworzą warianty poppingu mieszając style wedle uznania, wzbogacając układy o dowolne elementy, eksperymentując. W przeciwieństwie do b-boyingu i ruchów akrobatycznych, popping skupia się na ostrych kontrastach, szarpnięciach, kontrolowanej mimice i teatralności całego przedsięwzięcia. 

Popping – taniec marzeń? Dla wielu – z pewnością, choć aby efekt był rytmiczny i naturalny, ciało poppera wymaga odpowiedniego treningu. Popping koncentruje się na górnej i dolnej części ciała jednocześnie, tworząc warianty w rodzaju tańca robota, pozornie chaotycznego, a jednak dokładnie przemyślanego. 

Popping to styl, w których swoje atuty i wypracowane sztuczki, czyli popy, przedstawia się w regularnych odstępach – najpierw przenoszenie ciężaru ciała z jednej nogi na drugą, później leg pop, następnie popping szyją. To tylko przykładowa konfiguracja, bo taniec ten można wykonywać wedle uznania – im więcej improwizacji, tym lepiej.

Jeżeli wybierasz się na trening, zaopatrz się w wysokiej jakości odzież do tańca i buty do tańca, aby móc ćwiczyć bezpiecznie i komfortowo!