Karate shotokan – najpopularniejszy rodzaj japońskiej sztuki walki

Karate shotokan to zdecydowanie najpopularniejszy styl karate na świecie. Wywodzi się on z nauczania japońskiego mistrza Gichina Funakoshiego. Ta odmiana łączy w sobie sztukę walki, aktywność fizyczną i pracę nad własnym charakterem. Bądź więc świadomy, że jeżeli rozpoczniesz trening karate shotokan, będziesz rozwijać nie tylko sprawność, ale także koncentrację, opanowanie i kontrolę nad wykonywanymi ruchami.

Styl ten wyróżnia się dynamicznymi, precyzyjnie wykonywanymi technikami oraz dużym znaczeniem stabilnej postawy, równowagi i świadomym wykorzystaniem całego ciała. Za podstawę karate shotokan uznaje się ćwiczenia pojedynczych ruchów, układy wykonywane bez przeciwnika oraz walkę z partnerem. Dzięki przyjęciu takich zasad treningu stopniowo uczysz się poprawnej techniki, a potem jej zastosowania w praktyce.

Korzeni karate shotokan należy szukać na japońskiej wyspie Okinawa. Tam przez lata rozwijały się lokalne metody walki bez broni. To właśnie na tej wyspie Gichin Funakoshi pobierał nauki między innymi u mistrzów Anko Asato oraz Anko Itosu. Prawdziwy przełom nastąpił w 1922 roku, kiedy zaprezentował on swój styl karate w Tokio, wzbudzając duże zainteresowanie środowiska sztuk walki. Funakoshi pozostał w mieście i zaczął popularyzować swoją odmianę w lokalnych szkołach.

W drugiej połowie lat 30. uczniowie pomogli Funakoshiemu stworzyć dojo zwane Shotokan. Nazwa ta jest połączeniem pseudonimu „Shoto” oraz słowa „kan” oznaczającego salę. Z czasem nazwa budynku zaczęła być stosowana jako określenie całego stylu. W przypadku karate shotokan historia jego światowej popularności jest związana z działalnością Japan Karate Association. Organizacja ta usystematyzowała szkolenia i od końca lat 50. zaczęła wysyłać swoich instruktorów za granicę.

Cały system treningowy karate shotokan opiera się na trzech wzajemnie uzupełniających się filarach. Dzięki tej strukturze najpierw poznasz prawidłowe wykonanie technik, następnie nauczysz się je łączyć, a na koniec stosować w kontakcie z partnerem. Co to za filary?

Karate shotokan wykorzystuje rozbudowany system ruchów. Służą one zarówno do obrony, jak i ataku. Celem karate jest nie tylko nauka poprawnego wykonywania poszczególnych technik, ale też płynnego łączenia ich w kombinacje. Jakie techniki oferuje shotokan?

W tym przypadku pierwszą z różnic zauważysz w proporcjach wykorzystywanych technik. Japoński shotokan w większym stopniu równoważy pracę rąk i nóg. Stawia on na precyzyjne ciosy, bloki oraz dynamiczne wejścia. Koreańskie taekwondo słynie z szybkich, wysokich, obrotowych kopnięć. Jednocześnie warto zaznaczyć, że obie sztuki walki obejmują układy formalne i walkę sportową, a zarazem kładą nacisk na dyscyplinę, szacunek oraz rozwój samokontroli.

Pomiędzy shotokan a kickboxingiem główna różnica kryje się przede wszystkim w sposobie trenowania. Ta odmiana karate łączy kihon, kata i kumite, zachowując etykietę karate tradycyjnego oraz kładąc nacisk na precyzję i kontrolę ruchów. Zupełnie inaczej wygląda natura kickboxingu. Skupia się on głównie na praktycznym łączeniu ciosów bokserskich z kopnięciami podczas ćwiczeń na tarczach, worku i podczas sparingu. Walka jest zwykle bardziej ciągła, a jej intensywność i dozwolony poziom kontaktu zależą od konkretnej formuły.

To zestawienie ujawnia przede wszystkim różnice w dystansie i arsenale technik. W shotokan karateka koncentruje się przede wszystkim na szybkich, precyzyjnych atakach oraz kontroli uderzeń. Tajski boks oferuje coś innego. Jego głównym zadaniem jest przygotowanie do walki w pełnym kontakcie. Oprócz tego muay thai jest nazywane „sztuką ośmiu kończyn”, ponieważ oprócz pięści i nóg wykorzystuje łokcie, kolana oraz walkę w klinczu.

Karate shotokan a kyokushin – gdzie są ukryte główne różnice? Można je zauważyć między innymi w odmiennym podejściu do kontaktu. W zawodach shotokanu liczą się szybkość, wyczucie dystansu i kontrolowane techniki, po których walka jest przerywana w celu przyznaniu punktu. Nieco inaczej sprawa wygląda w przypadku kyokushin. Ta odmiana stawia na ciągłe starcie w pełnym kontakcie, obejmujące mocne uderzenia na tułów oraz kopnięcia na nogi, korpus i głowę.

Stopnie karate shotokan dzielą się na uczniowskie kyu oraz mistrzowskie dan. Oprócz tego wraz z rozwojem umiejętności zmienia się też noszony przez Ciebie pas. Kolory rozpoczynają się na białym, a kończą na czarnym. Warto być jednak świadomym, że konkretne kolory pasów w karate shotokan oraz ich kolejność mogą różnić się w zależności od federacji karate lub klubu karate. Nie istnieje żaden uniwersalny schemat.

Wymagania egzaminacyjne karate shotokan stają się coraz bardziej wymagające na kolejnych poziomach. Obejmują one zazwyczaj kihon, czyli techniki podstawowe, odpowiednie kata oraz wybraną formę kumite. Egzaminatorzy oceniają zazwyczaj poprawność ruchów, stabilność, równowagę, dynamikę i kontrolę. Przechodząc od stopni uczniowskich do stopni mistrzowskich, trzeba wykazać się świadomym zastosowaniem poznanych technik.

Podczas zawodów karate shotokan zawodnicy rywalizują przede wszystkim w kata i kumite. Może być to rywalizacja indywidualna lub drużynowa. W przypadku kata sędziowie oceniają przede wszystkim poprawność technik, równowagę, rytm i dynamikę układu. Kumite polega na walce z przeciwnikiem, gdzie liczą się skuteczne, precyzyjne oraz kontrolowane ataki. W zależności od rodzaju walki zawodników dzieli się według wieku, płci, poziomu zaawansowania oraz masy ciała.

W Polsce za organizację turniejów odpowiadają różne federacje i stowarzyszenia. Z tego powodu ich regulaminy oraz kategorie mogą się pomiędzy sobą różnić. Czasem można się spotkać z nazwą Polski Związek Karate Shotokan, ale taka organizacja nie istnieje. Różne sprawy nadzoruje Polski Związek Karate. Przed wzięciem udziału w zawodach warto więc sprawdzić, do jakiej federacji należy Twój klub.

Shotokan to najpopularniejsza odmiana tej sztuki walki. Jej twórcą jest mistrz Funakoshi, który zadbał o rozwój karate w całej Japonii, a potem na świecie. Sama nazwa shotokan pochodzi od jego pseudonimu. Warto pamiętać, że sztuka karate nie jest sztuką przemocy. Ćwiczyć karate warto głównie w celach samoobrony, a także pracy nad własnym mistrzostwem. Warto ją praktykować niezależnie od wieku i traktować jako system psychofizycznego doskonalenia.