Middle kick, czyli średnie kopnięcie. Jak wygląda w sztukach walki?

Middle kick to termin określający kopnięcie okrężne wyprowadzane na wysokość tułowia, najczęściej w żebra, bok ciała lub wątrobę. Obok low kicka (uderzenia w udo lub łydkę) i high kicka (ataku na głowę oraz szczękę) stanowi coś w rodzaju pośredniego wariantu, dlatego w praktyce jest nazywany również kopnięciem na średnim poziomie lub body kickiem. W kyokushin karate technika ta nosi nazwę Haisoku Chudan Mawashi Geri, co dosłownie oznacza kopnięcie okrężne podbiciem na średnim poziomie, a w tajskim boksie funkcjonuje pod nazwą angle kick na poziomie środkowym. Technika ta należy do fundamentów niemal każdego stylu wykorzystującego nogi jako broń.

Spośród trzech wariantów kopnięć okrężnych to właśnie środkowy poziom generuje teoretycznie największą siłę uderzenia – promień obrotu nogi jest dłuższy niż przy ataku na udo, a jednocześnie technika nie wymaga aż takiej elastyczności bioder, jak wersja na głowę, przy której część energii tracona jest w końcowej fazie ruchu.

W praktyce jednak zadanie realnych obrażeń bywa trudniejsze niż przy pozostałych wariantach. Dlaczego? Cios w tułów łatwo zablokować łokciem lub ramieniem, a doświadczony zawodnik może go nawet złapać do obalenia, co ogranicza jego skuteczność w starciu z uważnym rywalem. Dla porównania, atak na udo trudno dostrzec i sukcesywnie osłabia nogi przeciwnika, a trafienie w głowę, mimo że najtrudniejsze technicznie, często kończy walkę nokautem. Można więc powiedzieć, że jest to technika o wysokim potencjale, wymagająca jednak dobrego wyczucia dystansu i czasu, by nie skończyła się skuteczną kontrą przeciwnika.

Siła uderzenia pochodzi niemal wyłącznie z rotacji bioder i nogi podporowej, a nie z samego zamachu nogą kopiącą. Zawodnik unosi się na palcach stopy stojącej na ziemi, co pozwala mu na swobodny obrót w stronę celu i przenosi ciężar ciała w kierunku przeciwnika. Biodro strony atakującej wysuwa się do przodu, a mięśnie brzucha silnie angażują się w napędzanie rotacji tułowia. Ważne jest, aby trafić piszczelem lub grzbietem stopy w bok tułowia przeciwnika.

W tajskim boksie atak na tułów wykonywany jest z biernie ułożoną nogą, bez szarpanego wyprostu w kolanie, a kontakt następuje piszczelem, co choć skraca zasięg, to pozwala uderzać nawet z dystansu odpowiedniego do ciosów pięściami. W karate tradycyjnie powierzchnią kontaktową jest podbicie stopy lub palce, a sam ruch opiera się na dynamicznym wyproście kolana po uprzednim jego uniesieniu. W niektórych szkołach dodatkowo praktykuje się wariant trafiający z góry w udo.

Taekwondo z kolei bazuje na wcześniejszym zamknięciu kolana blisko klatki piersiowej, dzięki czemu przeciwnik nie rozpoznaje wcześniej kierunku ataku, co odróżnia je od tajskiej wersji, w której rotacja zaczyna się już w fazie przygotowawczej.

Poza standardowym atakiem z nogi tylnej, zawodnicy sięgają po kopnięcie wykonywane z nogi przedniej. Wymaga ono szybkiej zmiany ustawienia stóp, po której zawodnik unosi się na palcach nowej nogi wykrocznej i wyprowadza cios w taki sam sposób co przy wariancie tylnym.

W tajskim boksie funkcjonuje też tzw. wariant cięty (axe cutting), w którym biodro otwiera się bardzo szeroko, a piszczel przechodzi przez cel po torze przypominającym półobrót. Niektórzy zawodnicy z Tajlandii specjalizują się w bardzo szybkich, autorskich odmianach tej techniki, wystawiając stopę podporową pod kątem 45 stopni (tzw. cheat step) albo prowadząc nogę po niemal prostej linii.

W karate spotyka się z kolei technikę łączącą trajektorię ciosu prostego z ruchem okrężnym, w efekcie czego uderza się piętą przedniej nogi, celując w wątrobę. Warto też wspomnieć o zróżnicowaniu celu w zależności od strony ciała:

• lewy atak na tułów wśród kickbokserów uznawany jest za ważniejszy od prawego, bo trafia w wątrobę;
  
• prawa strona pozwala trafić w śledzionę, choć wymaga to większej precyzji i generuje mniejszą siłę niż uderzenie w wątrobę,
  
• nietrafiony atak okrężny bywa naturalnie kontynuowany obrotowym kopnięciem z półobrotu.
  

Atak na środkowy poziom ciała, mimo dużej siły, należy do najłatwiejszych do obronienia spośród wszystkich technik nożnych. I to właśnie dlatego w wielu systemach walki nauka jego przechwytywania i kontrowania zajmuje najwięcej czasu ze wszystkich elementów obrony przed kopnięciami. Do najczęściej stosowanych metod należą:

• blokowanie łokciem lub przedramieniem,
  
• podstawienie kolana lub golenia, które amortyzuje uderzenie,
  
• złapanie nogi przeciwnika i wykorzystanie jej do obalenia lub kontrataku,
  
• unik poprzez zejście z linii ataku w bok.
  

Zanim zaczniesz ćwiczyć ten rodzaj kopnięcia, warto poświęcić kilkanaście minut na rozgrzewkę. Bieganie, a przede wszystkim ulubione przez zawodników sztuk walki skakanie na skakance podnosi temperaturę ciała i przygotowuje mięśnie do wysiłku. Po tym czasie warto wykonać serię rozciągania dynamicznego. Do najskuteczniejszych ćwiczeń tego typu należą:

• wymachy nogą w przód i w tył przy podparciu o ścianę – rozluźniają zginacze bioder i zwiększają zakres ruchu w kopnięciu,
  
• krążenia ramion – rozgrzewają barki, przydatne przy pracy rąk w gardzie,
  
• wykroki naprzemienne – rozciągają zginacze bioder, mięśnie dwugłowe uda i czworogłowe.
  

Skuteczną metodą podnoszenia precyzji jest ćwiczenie na worku treningowym z wyznaczonymi strefami wysokości. W tym celu oznacz na worku kilka pasów, przy czym najniższy ustaw na wygodnym dla siebie poziomie. Wykonaj po dwa mocne uderzenia w najniższą strefę, po dwa kopnięcia z około 80% siły w kolejną, a na pozostałe strefy skieruj uderzenia z około 50% mocy, kończąc serię jednym trafieniem w każdą ze stref od najniższej do najwyższej. Taki trening rozwija jednocześnie moc i kontrolę wysokości ataku.

Aby ćwiczyć kopnięcie w warunkach zbliżonych do walki, warto zaopatrzyć się w worek bokserski oraz tarcze do kopnięć, które pozwalają partnerowi treningowemu bezpiecznie przyjmować mocne uderzenia. Podczas pracy nad techniką, ochronę stawu skokowego i piszczeli zapewnią specjalne ochraniacze na nogi, zmniejszające ryzyko urazu podczas treningu sparingowego. Wspomniany sprzęt znajdziesz w atrakcyjnych cenach w ofercie sklepu Decathlon.

Middle kick to kopnięcie okrężne na środkową część ciała, którego siła pochodzi z rotacji bioder, a nie samego zamachu nogi. Choć teoretycznie generuje dużą moc, w praktyce łatwo je zablokować lub skontrować, dlatego tak ważna jest technika, umiejętność wyprowadzenia różnych wariantów ataku oraz poradzenia sobie z nimi w defensywie. Regularny trening mobilności, celności i mocy, wsparty odpowiednim sprzętem, pozwala skutecznie wykorzystywać tę technikę w sportach walki.