Gołąb grzywacz – charakterystyka gatunku i znaczenie w łowiectwie
Grzywacz to największy dziki gołąb w Polsce. Wyróżnia się obecnością białej plamy na szyi i głośnym lotem, zasiedla głównie pola uprawne, obrzeża lasów i tereny rolnicze. Uznany jest za gatunek łowny, choć objęty regulacjami. Jego populacja w Polsce jest stabilna, miejscami określa się ją nawet jako rosnącą. Zaliczany jest do tak zwanej drobnej zwierzyny łownej.
Bywa przyczyną powstawania szkód w uprawach, na przykład zbóż czy rzepaku. Kontrolowany odstrzał grzywaczy ma więc znaczenie gospodarcze, a jednocześnie podlega zasadom etycznej ochrony przyrody.
W miastach i na wsiach grzywacz zachowuje się nieco inaczej – ptaki mają różną płochliwość. Spotyka się je coraz częściej blisko zabudowań – wymagają obserwacji, bo lubią szybko zmieniać miejsce żerowania.







