Poznaj samoobrona chwyty i techniki samoobrony. Odkryj, jak wykorzystać chwyt kontra techniki walki dla bezpieczeństwa. Naucz bliskich!
Umiejętność skutecznej samoobrony należy do umiejętności, które każdy chciałby opanować, ale raczej nikt nie chciałby być zmuszonym z nich korzystać. Nie należy jej bagatelizować, bo od niej w dużej mierze zależy Twoje bezpieczeństwo. Omawiamy podstawowe chwyty i techniki samoobrony.
Przede wszystkim powinny być to techniki łatwe i skuteczne. Maksymalna prostota jest tutaj atutem. Technika skuteczna to ta, którą można było przećwiczyć dziesiątki czy setki razy w warunkach treningowych, nie robiąc krzywdy partnerowi. Nadrzędną zasadą samoobrony jest też to, że w każdej sytuacji lepiej jest stronić od bójek i w porę rozładowywać napięcia.
Trudno wyodrębnić jeden zbiór chwytów obezwładniających stosowanych w samoobronie. Obrona przed agresorem wymaga kreatywności i wykorzystywania okoliczności, które w sytuacji realnego zagrożenia pozwolą stawić opór lub zyskać czas na ucieczkę. Wszystko zależy od reakcji napastnika. Do chwytów stosowanych w samoobronie należą dźwignie (na stawy: barkowy, łokciowy, nadgarstkowy, kolanowy i mniejsze), duszenia (polegające na odcięciu krążenia w tętnicach szyjnych lub nacisku na krtań) oraz trzymania (chwyty w parterze, które pozwalają utrzymać napastnika w bezruchu do czasu przybycia służb).
Jednym z podstawowych chwytów obronnych, który można poznać na treningach sztuki samoobrony to stosowany przez służby mundurowe na całym świecie chwyt transportowy. Powszechnie stosowane są też klucze na staw łokciowy (kimury lub americany) czy balachy (dźwignia prosta działająca na staw łokciowy). Gdy mowa o duszeniach, zastosowania mają trójkąty (nożne i ręczne), gilotyny czy warianty duszenia zza pleców.
Oprócz chwytów obezwładniających stosowanych w samoobronie występują uderzenia. To proste, ale bardzo skuteczne techniki obronne, które wymierzone mogą być w punkty witalne przeciwnika, krocze, kolana i więzadła, szyję czy splot słoneczny. W obronie zdrowia i życia można zadawać ciosy w innych okolicznościach niedozwolone. To choćby uderzenia wymierzone w oczy czy uderzenia nasadą dłoni w nos (palm strikes).
Przede należy zachowywać dystans i nie pozwolić napastnikowi zbliżyć się, oczywiście o ile to możliwe. Dlatego jeśli tylko masz szansę i nie stajesz w obronie kogoś innego, postaw na ucieczkę. Po drugie należy głośno zwracać uwagę otoczenia i zawsze trzymać przed sobą ręce w gotowości w neutralnej pozycji. Nie wolno tracić napastnika z oczu i rozpraszać się. Na kursach trenerzy uczą uczestników, że do samoobrony warto wykorzystywać prowizoryczne osłony, jak ławki czy stoły. Jeśli zaatakuje Cię napastnik z nożem, kurtka, a nawet bluza może zamienić się w tarczę, która zniweluje zagrożenie. Na treningach oprócz prostych technik samoobrony przekazywana jest też wiedza dotycząca tego, w jaki sposób użycie elementów otoczenia może ułatwić obronę przed atakiem.
Każda sztuka walki daje osobie napadniętej przewagę w walce z niedoświadczonym napastnikiem. Niektóre z dyscyplin jednak uchodzą za lepiej dostosowane do walki obronnej na ulicy. Rzuty oraz chwyty w parterze to podstawa judo, jiu-jitsu oraz brazylijskiego jiu-jitsu. Choć tradycyjne judo i jiu-jitsu zawierają ciosy samoobrony, bardziej kojarzy się z nimi izraelska krav maga czy systema. Oczywiście liczne ciosy samoobrony wywodzą się też z dyscyplin strikerskich, takich jak boks, kickboxing, karate czy muay thai. Z tej ostatniej sztuki walki liczne systemy samoobrony czerpią bardzo skuteczne uderzenia kolanami i łokciami.
Podstawowe chwyty obezwładniające, ciosy i inne elementy walki mogą pozwolić odpowiednio zareagować na zagrożenie ze strony napastnika. Co ważne, nie wystarczy o samoobronie czytać, żeby poczuć się pewniej na ulicy. Poszczególne techniki należy ćwiczyć pod okiem instruktora tak długo, aż staną się czymś naturalnym i zagwarantują szybką reakcję w stresowej sytuacji. Warto więc brać udział w treningach samoobrony w swoim mieście.
Bez względu na poziom wytrenowania i opanowania podstawowych chwytów samoobrony, miej na uwadze, że rozsądnym wyjściem jest dyplomacja, utrzymywanie bezpiecznego dystansu i mierzenie siły na zamiary. W ucieczce nie ma nic wstydliwego, ponieważ zdrowie i życie są najważniejsze.
