Americana - dźwignia na bark

Americana to technika kończąca stosowana w brazylijskim jiu-jitsu (BJJ), MMA i grapplingu. Polega na zastosowaniu dźwigni na staw barkowy przeciwnika poprzez unieruchomienie jego ręki i wykonanie ruchu przypominającego obrót klucza w zamku. Ma wywołać nacisk na staw ramienny, torebkę stawową barku oraz więzadła stabilizujące bark. Powoduje narastający dyskomfort i zmusza rywala do odklepania (tap). Za jej skuteczność odpowiadają trzy elementy:

1. Unieruchomione ramię przeciwnika – jego łokieć znajduje się blisko podłoża, nadgarstek jest kontrolowany, a bark nie może swobodnie rotować.
2. Rotacja zewnętrzna stawu ramiennego – łokieć jest punktem podparcia, nadgarstek przesuwa się po macie w stronę głowy, a bark wykonuje wymuszoną rotację.
3. Kontrola całego ciała – skuteczność rośnie, gdy zawodnik stabilizuje pozycję biodrami i dociska przeciwnika ciężarem, nie używając wyłącznie siły rąk.

Wyróżnia się kilka odmian tej dźwigni na bark. Klasyczna wersja to americana z dosiadu (Mount Americana), w której zawodnik siedzi nad przeciwnikiem, kontroluje jego rękę i wykonuje dźwignię barkową. Wyróżnia ją wysoki poziom dominacji oraz łatwa kontrola przeciwnika, dzięki czemu jest odpowiednia dla osób początkujących. Z kolei americana z kontroli bocznej (Side Control Americana) jest bardzo często spotykana w BJJ i MMA, ponieważ umożliwia większą kontrolę tułowia i łatwiejsze przejście do innych technik. Uznaje się ją za dobrą pozycję do ataku.

Kolejny wariant to americana z dosiadu typu S-mount (S-Mount Americana), która daje większą kontrolę nad biodrami, a przy tym utrudnia przeciwnikowi obronę. Wszystko to sprawia, że często łączy się ją z innymi dźwigniami. Istnieje także rzadziej stosowana w samoobronie lub zapasach americana na stojąco. Ze względu na to, że wymaga dużej kontroli, trudniej wykorzystać ją w bezpiecznym treningu.

Americana jest najskuteczniejsza wtedy, gdy poprzedza ją dobra kontrola pozycji. Dopiero po unieruchomieniu przeciwnika można płynnie przejść do założenia dźwigni. Poszczególne elementy techniki powinny być wykonywane płynnie, bez używania nadmiernej siły. Oto kolejne kroki tej techniki:

Unikaj używania samej siły rąk, ponieważ szarpanie przeciwnika osłabia technikę. Inny błąd to brak kontroli łokcia przeciwnika – jeżeli łokieć nie jest dobrze unieruchomiony, może on obrócić rękę, przesunąć się i uciec z dźwigni. Zbyt szybkie zakładanie techniki może skończyć się utratą kontroli, podobnie jak za duży dystans, brak docisku i niewłaściwa pozycja bioder. Uważaj też na ciągnięcie ręki, bo americanę wykonuje się poprzez kontrolę pozycji i ruch całego ciała, a nie tylko siłę ramion.

Doskonaląc technikę americany, poświęć szczególną uwagę komunikacji z partnerem. Stopniowo i powoli zwiększaj intensywność dźwigni, unikając użycia dużej siły. Ustal z partnerem sygnał poddania (tap) i natychmiast reaguj na jego wykonanie, aby uniknąć przeciążenia stawu barkowego. Nie należy gwałtownie szarpać ani dopychać dźwigni po odklepaniu. Ponadto nie zapominaj o odpowiedniej rozgrzewce, ze szczególnym uwzględnieniem barków i ramion. Trenuj americanę z obu stron oraz ćwicz zarówno zakładanie techniki, jak i obronę przed nią.

Americana to skuteczna technika, którą zawodnicy poznają między innymi podczas zdobywania kolejnych pasów w brazylijskim jiu-jitsu. Odgrywa też ważną rolę w MMA i grapplingu, dlatego jeśli trenujesz jedną z tych dyscyplin, regularnie pracuj nad jej poprawnym zastosowaniem. Wymaga ostrożności oraz pełnej kontroli.