Wspinaczka – najczęstsze urazy i kontuzje wspinaczy

Ogólna siła i wytrzymałość to niejedyne cechy, które są potrzebne we wspinaczce. Ten sport wymaga ogromnej pracy dłoni, palców oraz przedramion. To właśnie te części ciała są najbardziej narażone na przeciążenia. Wśród wspinaczy często występują urazy przeciążeniowe dotyczące stawów, więzadeł, ścięgien i mięśni. Nie brakuje również skręceń oraz uszkodzeń będących efektem powtarzania tych samych ruchów. Jakie konkretnie kontuzje występują najczęściej?

Palce wspinacza podczas każdego treningu muszą radzić sobie z ogromnymi przeciążeniami. Nic więc dziwnego, że są one niezwykle podatne na różnego rodzaju urazy. Rosnące przeciążenia w pewnym momencie mogą skutkować uszkodzeniem więzadeł pobocznych palców i kciuka. Struktury te odpowiadają za stabilizację stawów. Objawami tego rodzaju kontuzji są obrzęk, tkliwość oraz ból odczuwany nie tylko podczas treningu, ale i w spoczynku.

Podczas wspinaczki dłonie pracują intensywnie, więc otarcia i uszkodzenia placów to standard. Zwykle są niegroźne i nie wymagają konsultacji z lekarzem, ale potrafią skutecznie uprzykrzyć trening. Problem może obejmować nie tylko starcie naskórka, ale także pękanie czy rozmiękanie spowodowane długotrwałym naciskiem na skórę. Typowe dla tej dolegliwości objawy to miejscowy ból, obrzęk, zaczerwienienie i ocieplenie uszkodzonego miejsca.

To kolejny problem z palcami, który mocno dotyka wspinaczy. Zazwyczaj rozwija się on na skutek długotrwałych przeciążeń i nawracających stanów zapalnych stawów. Polega on na tym, że w wyniku powtarzających się obrzęków dochodzi do stopniowego obkurczania tkanek otaczających staw, zwłaszcza torebki stawowej. Przykurcze stawowe dotyczą zazwyczaj obu dłoni. Charakterystycznym objawem jest trudność z pełnym wyprostowaniem palców oraz wyraźnie odczuwalny opór podczas wykonywania tego ruchu.

Podczas wspinaczki „cierpią” także mięśnie ramienne. „Łokieć golfisty” jest kontuzją przeciążeniową, która pojawia się po wewnętrznej stronie stawu łokciowego. Dokładnie chodzi o miejsce przyczepu mięśni odpowiedzialnych za zginanie nadgarstka i ruchy przedramienia. U wspinaczy kontuzja ta zazwyczaj jest wynikiem obciążenia przedramienia podczas chwytania i utrzymywania pozycji na ścianie.

Najbardziej charakterystycznym objawem jest ból po przyśrodkowej stronie łokcia. Jego nasilenie może być różne: od lekkiego dyskomfortu aż po dolegliwości, które uniemożliwiają dalszą wspinaczkę. Rozwój urazu może natomiast skutkować osłabieniem chwytu oraz trudnością z ruchami związanymi z obracaniem przedramienia. W takiej sytuacji nawet wykonywanie codziennych czynności może być niekomfortowe.

Innym urazem, który dotyka wspinaczy, jest popularny „łokieć tenisisty”. Pod tą nazwą kryje się przeciążenie obejmujące ścięgna mięśni prostujących nadgarstek i palce, które przyczepiają się po zewnętrznej stronie łokcia. Wbrew temu, co sugeruje nazwa, problem ten nie dotyczy tylko tenisistów. U wspinaczy wynika on z tego, że podczas opuszczania ciała pracują nie tylko zginacze palców, ale też mięśnie odpowiedzialne za stabilizację i wyprost nadgarstka.

Jak poznać, że ma się do czynienia z tą kontuzją? Uwagę powinien zwrócić ból po bocznej stronie łokcia, który może promieniować w kierunku przedramienia. Dolegliwości najczęściej pojawiają się podczas wykonywania ruchów wyprostu nadgarstka lub obracania przedramienia. W bardziej zaawansowanych przypadkach mogą dokuczać również w spoczynku. Nieleczony problem może stopniowo ograniczać swobodę treningu.

Mięsień ramienny to struktura niezwykle mocno obciążona podczas wspinaczki. Szczególnie podczas podciągania i kontrolowanego opuszczania ciała. Jego nadwyrężenie objawia się nagłym bólem pojawiającym się w trakcie treningu, kilka godzin po, a nawet następnego dnia. Co ważne, dolegliwości są odczuwane w przedniej części ramienia lub w okolicy łokcia i nasilają się podczas zginania ręki.

Podczas wspinania się mięśnie, stawy, ścięgna, a także tkanki miękkie są narażone na duże przeciążenia. Nic dziwnego, że często dochodzi do naderwań, a nawet zerwań. Jeżeli ból pojawia się coraz częściej, warto zainterweniować w porę, zanim kontuzja się rozwinie. Trenując wspinaczkę, musisz zadbać o ruchomość całego ciała, rozciąganie, siłę oraz wytrzymałość. Pozwoli Ci to skutecznie zminimalizować ryzyko kontuzji. Pamiętaj: lepiej zapobiegać niż leczyć!